|
Koud en regenachtig, dat was de laatste tijd voornamelijk het weerbeeld. Tot het weekend ruim een week geleden, want toen sloeg het weer om. Dat kwam even goed uit want net in dat weekend was er weer het jaarlijkse Accretos volleybalkamp. Menig jeugdlig kijkt reikhalzend uit naar dit evenement en de spanning was bij velen in de ogen af te lezen toen we zoals gebruikelijk verzamelden bij de Gymzaal in Roggel.
Vanaf 16:00 vertrokken de eerste groepen per fiets richting het Wilde Westen…(oke naar België dan, maar dat ligt ook in het westen) aangezien we ook dit jaar het kamp weer in een thema hadden gegoten. De locatie in Opitter was dan ook uitermate geschikt om terug te gaan naar een tijd vol cowboys en indianen. Een grote locatie met veel vrijheid, gelijk aan een prairie, maar de basis voorzieningen waren dan ook uit de tijd van cowboys en indianen…
Nadat iedereen goed en wel was aangekomen en geïnstalleerd was op zijn of haar slaapplekje, begon de vrijdagavond. Een echte cowboyschurk liep rond in de buurt van de locatie en hij was gesignaleerd in de bossen rondom het kamp. Deze schurk, Cal V. genaamd, had de voorraad pindakaas van het kamp gestolen en dat kon natuurlijk niet ongestraft voorbij gaan.
In groepen werd daarom het bos doorzocht en gekeken of er een glimp van de schurk kond worden opvangen. Zo kon er snel een signalement van de dader uitgegeven worden.Helaas bleek dit niet makkelijk omdat het bos erg donker was en er nogal wat eigenaardige figuren ronddwaalden, die velen de stuipen op het lijf deden jagen. Al met al was de avond uit eindelijk toch geslaagd want de sheriff van het kamp kon voorzien worden van een duidelijk signalement van de dader. Na een roerige nacht, kwam al snel de zaterdagochtend, die met een heerlijk stralend zonnetje begon. Maar zo stralend als de dag begon, zo bruut werd het ontbijt verstoord. Een aangeslagen Christien kwam met het bericht dat ze zojuist weer beroofd was van de nog overgebleven potten pindakaas. Weer die dief Cal. V.! Tot overmaat van ramp bleken ook materialen gestolen door dat lepe mannetje. De hulp van sheriff Peter R. the Freeze werd ingeschakeld. Na aankomst van de speeltuinmeiden en mannekes gingen de kleinsten op indianentrainingskamp in opdracht van de sheriff. Met echte zelfgemaakte tooien en bedachte indianen namen bereidden zij zich voor op de vangst van de schurk. Zij moesten natuurlijk topfit zijn om die Cal V. te pakken en verdienden hun Indianen strepen op die manier.De groteren gingen flink aan het puzzelen en trachtten aanwijzingen te vergaren over de gestolen waren en de schuilplaats van de schurk. Dat dit alles zich snel uitbetaalde bleek al gauw; de gestolen materialen werden gelokaliseerd en de tot op het bot afgetrainde kleine indiaantjes wisten de schurk Cal V. te vangen en uit te leveren aan sheriff Peter R. the Freeze. Deze nam de schurk in bewaring en plaatste hem onder voortdurende bewaking. Zo kon iedereen gerust en voldaan gaan lunchen. Maar Cal V. was niet van gisteren en had een revolver in zijn ondergoed weten mee te smokkelen (blijkbaar was daar nog wat ruimte over). Tegen het eind van de lunch rook hij zijn kans en overmeesterde hij de bewaking onder bedreiging van een vuurwapen. Hij verdween sneller dan zijn schaduw.Het kon nog wel eens even gaan duren voordat die dief gevangen zou worden dus werd besloten om het kamp te versterken en om te toveren tot een indiaans krijgers kamp. Diverse tipi’s moesten worden gebouwd om de diverse opsporingseenheden in onder te brengen. Helaas kost dit ook in het Wilde Westen gewoon geld, dus er werd een zoektocht naar goud gestart. Wat een geluk dat de locatie bovenop een goudmijn gebouwd was, want de diverse eenheden verzamelden binnen een paar uur genoeg goud, om spullen te kunnen kopen voor de tipi. Tijdens deze ‘gold-rush’ werd de schurk nog diverse malen gesignaleerd, maar was niet te pakken te krijgen.
De enige doe het zelf winkel in het dorp (Do-Country) had de materialen voorradig en deze werden dan al gauw rijk van al het goud. Op het eind was de winkel totaal uitverkocht! En wat gebeurde er met al die materialen? Nou, er werd een kamp gemaakt van schitterende tipi’s, de een nog mooier dan de ander. Winnetou, Witte veder en Hiawatha zouden er een traantje bij weggepinkt hebben.
Toen iedereen nog aan het genieten was van het bouwsel, kregen hulpsherrifs “Gielie the Kid” en “Ferd the Bad” de schurk in het vizier. Zij stortten zichzelf op hem en wisten hem op de knieën te krijgen. Cal V. begon gelijk te jammeren en te stamelen en bedelde om vergiffenis. Kruipend moest hij zijn lot ondergaan, tot hilariteit binnen het kamp. Maar hij was bekeerd en werd vrienden met iedereen.Die avond werd er samen met de Cal V. nog gezellig gespeeld en gedanst. Tot heel laat? Yeah right! Zoals elk jaar eiste die eerste nacht zijn tol en was het de 2e nacht al snel erg rustig.In de ochtend werd iedereen bij het ontbijt verblijd met een heerlijk gebakken eitje met spek, die in de vroege ochtend door de “helden van de hei” klaargemaakt waren (Thanks Guus en Hans!) Traditioneel werd er op de zondag ook wat gevolleybald en stonden er nog wat extra (natte) activiteiten op het programma. En natuurlijk het eindspel, ditmaal niet het bekende Ren-je-Rot, maar een variant hiervan. Zo moesten niet alleen de deelnemers eraan geloven, ook leiding kreeg het zwaar. Op het einde keek iedereen zelfs wat witjes…nee niet omdat ze misselijk waren, maar omdat ze tegen een bak met meel waren aangelopen. En dit allemaal om te willen winnen…ach ja, sommigen gaan tot het uiterste!En dan is het kamp weer voorbij. Op een superkamp vliegt de tijd voorbij en dat was zeker het geval dit jaar. Dat het weer super tof was is eigenlijk puur aan jullie als deelnemers te danken want iedereen verdient dit jaar een dikke pluim voor de inzet. Daarom dank aan alle deelnemers voor het plezier wat jullie ons als organisatie gegeven hebben. Weer bijna vergeten; het moordspel! Dit was dit jaar wederom een prooi voor iemand van de leiding; Cindy Mennen! Listig en sluw wist zij de meeste moorden te plegen en naam te maken als echte ‘bounty killer’. Het hele kamp was natuurlijk ook niet mogelijk geweest zonder de bijdrage van diverse mensen. We denken daarbij aan de sponsoring van de welbekende appels, komkommers en de barbecue, alsook het beschikbaar stellen van diverse materialen. We bedanken iedereen (bedrijven en particulieren) die door hun medewerking dit jeugdkamp hebben doen slagen, waarbij we natuurlijk ook de leiding en de vrijwilligers niet vergeten! Namens de Jeugdkampcommissie: Allen Hartelijk dank !!!
|
